Złączka żelowa rozgałęźna UB2A 2+1 do przewodów 0,4–0,9 mm

Złączka UB2A pozwala wykonać odgałęzienie przewodu bez przecinania żyły głównej

Żelowa złączka rozgałęźna UB2A służy do dołączenia jednego przewodu do już ułożonej instalacji. Przewód główny przechodzi przez złączkę, natomiast przewód odgałęzienia wprowadza się do trzeciego, nieprzelotowego otworu. Pozwala to rozbudować instalację bez rozcinania działającego obwodu.

Złączka sprawdza się przede wszystkim w niskonapięciowych instalacjach sterujących, alarmowych, domofonowych i telekomunikacyjnych. W systemach automatycznego nawadniania można wykorzystać ją do wykonywania odgałęzień przewodów sterujących, pod warunkiem zgodności średnicy i budowy żył.

Czy przed zamontowaniem złączki UB2A trzeba zdejmować izolację?

Nie. UB2A jest złączką IDC, czyli wykorzystuje styk przecinający izolację. Podczas zaciskania metalowy element przechodzi przez warstwę izolacyjną i dociera do miedzianej żyły. Nie trzeba odizolowywać przewodów, skręcać ich ani lutować.

Brak zdejmowania izolacji skraca montaż i ogranicza ryzyko uszkodzenia cienkiej miedzianej żyły.

Do jakich przewodów pasuje złączka UB2A?

Złączka UB2A jest przeznaczona do jednodrutowych żył miedzianych o średnicy od 0,4 do 0,9 mm, czyli 19–26 AWG. Maksymalna zewnętrzna średnica przewodu razem z izolacją wynosi 2,08 mm. Łączone żyły nie muszą mieć jednakowej średnicy.

Zakres 0,4–0,9 mm oznacza średnicę metalowej żyły, a nie jej przekrój wyrażony w mm². Złączka nie jest przeznaczona do przewodów linkowych ani przewodów o większej średnicy.

Jak działa układ rozgałęźny 2+1?

Dwa otwory tworzą przelot dla istniejącego przewodu, dlatego nie trzeba go przecinać. Trzeci otwór służy do wprowadzenia przewodu odgałęzienia. Po zaciśnięciu styk IDC wykonuje połączenie elektryczne pomiędzy obiema żyłami.

UB2A jest złączką do jednego toru elektrycznego. Do połączenia przewodu dwużyłowego potrzebne są dwie złączki – osobna dla każdej żyły.

Przed czym chroni wypełnienie uszczelniające?

Fabryczne wypełnienie otacza miejsce styku, ograniczając dostęp wilgoci i chroniąc metalowe elementy przed korozją. Jest to szczególnie ważne w studzienkach elektrozaworowych, skrzynkach instalacyjnych i innych miejscach narażonych na zawilgocenie.

Złączka jest odporna na wilgoć, ale nie zastępuje szczelnej obudowy przeznaczonej do stałego zanurzenia w wodzie. Połączenia nie należy pozostawiać na dnie zalewanej studzienki.

Jak prawidłowo zacisnąć złączkę UB2A?

Przewód główny należy przeprowadzić przez dwa otwory przelotowe, a koniec przewodu odgałęzienia wsunąć do oporu w trzeci otwór. Następnie niebieską część złączki trzeba docisnąć równolegle i równomiernie aż do pełnego zamknięcia.

Najpewniejszy zacisk zapewnia narzędzie przeznaczone do złączek IDC. Nierównomierne ściskanie złączki bokiem kombinerek może spowodować niepełne przebicie izolacji i niepewny styk

Najważniejsze dane techniczne

Typ połączenia: rozgałęźne 2+1
Technologia styku: IDC – połączenie bez zdejmowania izolacji
Materiał żyły: miedź
Budowa żyły: jednodrutowa
Średnica żyły: 0,4–0,9 mm
Zakres amerykański: 19–26 AWG
Maksymalna średnica przewodu z izolacją: 2,08 mm
Wypełnienie: masa uszczelniająca chroniąca przed wilgocią i korozją
Kolor części zaciskowej: niebieski
Maksymalne napięcie według danych dostawcy: 100 V
Liczba obsługiwanych torów elektrycznych: 1
Liczba przewodów w jednym połączeniu: przewód przelotowy i jedno odgałęzienie

Ważne przed zakupem

UB2A jest złączką do cienkich, miedzianych żył jednodrutowych w instalacjach niskonapięciowych. Nie należy stosować jej do przewodów linkowych, przewodów aluminiowych, kabli energetycznych 230 V ani żył o średnicy przekraczającej 0,9 mm.